a brusciapelo to the gueder! zaassss! the fourz!
Eta aiau zan egune, beti bezela behar baino goizago eta nola ez, egunekin batea loguren betiko etsaiek e etorri zien, argitasun iluntzailea, ondoko heron txorik eta beaien txorrotxio aspergarrik, haurtzaindegiko umen garrasi extradultzifikatuk eta pianista desekilibratue. Baino normalen pasatzen dan bezela, sekula loik iten ez duenak, lo segitu zuen!!
esnau zien halare halako baten eta patata tortila express bat inda (tradizioa beti beste gauza guztin gainetik jarri behar dalako e! Ez beste ezergatik!!) inguruko menditarten batea moitzeko intentziokin autobus parada aiau zien. Han espazion moitzeko makina ipurditik sartu eta zas!!
Lases lakun azaldu zien, laku hontan in beharrekoa benetan garrantzitsue zan, hurrengo eguneko kontzertuako ensaiau beharren baitzeren, hau dala ta merkatuko gitarra modernona eta kalimotxo litro batzuk eaman zituen, lana bazane beti fundamentuz itea gustatzen baitzaie.
Halare ezin izan zuen nahi bezain beste ensaiau, arrazoia, TRIATLOIA. Danok jakingo dezuen bezela triatloia hiru kirol ezberdin batea jartzen ditun disziplina da. Hoi gure lagun residualak e bazekien, baino, etzuen uste horren zaie izango zanik, etzuen sekula pentsau. Beti biatloien ibilitakok zien, triatloia oso gutxitan praktikautako kirol erresiduala zan beaientzat.
Tortila jan, kalimotxoa eran eta ensaiau, oso polite bai, baino azkenen, ez jan, ez eran eta ez ensaiau. Puto triatlon!
Beste guztie, primeran!
Gero, ordea, oaindio etsai haundigo bat bilau zuen, SPRITZ jaun txit gorena,
CONTINUARA…
